Het beperken van de blootstelling en het leren omgaan met de gezondheidsklachten helpt om de klachten te verminderen. Bij sommige vormen van hulp zien de elektrogevoelige of de hulpverlener nadelen, waardoor een gevoel van miskenning en onbegrip kan ontstaan. Sommige hulpverleners zijn bezorgd dat het beperken van de blootstelling leidt tot een sociaal isolement van de elektrogevoelige, minder aandacht voor mogelijke andere oorzaken en het onterecht bang maken van andere mensen. Daartegenover ervaren elektrogevoeligen dat hun klachten verdwijnen als ze blootstelling aan elektromagnetische velden vermijden. Zij beschouwen een eenzijdige aandacht voor gedragstherapie of het zoeken naar andere oorzaken dan elektromagnetische velden als beledigend en stigmatiserend. Ook versterkt het in hun ogen eventuele vooroordelen van hulpverleners.
Elektrogevoeligheid en VN-verdrag Handicap Nederland heeft het VN-verdrag Handicap geratificeerd. Het doel van dit VN-verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van de mensenrechten van mensen met een beperking. In het verdrag staat wat de overheid moet doen om dit te realiseren (hierin staan overigens geen concrete beperkingen benoemd). Het College voor de Rechten van de Mens is toezichthouder op de uitvoering van het VN-verdrag Handicap en kijkt of iedereen in Nederland zich aan de afspraken houdt. Ieder(in) is het netwerk van belangenbehartigers voor, door en met mensen met een beperking. Stichting EHS is lid van Ieder(in). Het ministerie van VWS heeft aangegeven: “We sluiten ons aan bij de bevindingen uit uw gesprekken met Ieder(in) en het College van de Rechten van de Mens, dat mensen met EHS net als ieder ander recht hebben op toegankelijkheid en inclusie.“ Dit maakt voor het Kennisplatform nog niet duidelijk wat het recht op toegankelijkheid en inclusie voor elektrogevoeligen in de praktijk kan betekenen.