Inhoudsopgave
Aanleiding
Pedersen heeft het onderzoek naar kinderleukemie in de buurt van hoogspanningslijnen, dat Draper in 2005 in het Verenigd Koninkrijk heeft uitgevoerd, herhaald in Denemarken. Herhaling van het onderzoek van Draper is belangrijk, omdat deze als enige een verhoogde kans op kinderleukemie op grote afstand (200-600 m) van hoogspanningslijnen vond. Op deze grote afstand is het magneetveld van de lijnen nauwelijks meer aanwezig.
Eerste indruk
Pedersen vergelijkt het optreden van leukemie bij kinderen die minder dan 200 m of tussen 200 en 600 m van een hoogspanningslijn wonen met het optreden van leukemie bij kinderen die meer dan 600 m van de lijn wonen. Zij vindt in geen van deze groepen een verhoging van de kans op kinderleukemie. Dat is in tegenspraak met de resultaten van Draper die in de twee groepen tot 600 meter wel een verhoogde kans op kinderleukemie vond. Het onderzoek van Pedersen geeft aan dat deze bevinding mogelijk op toeval berust.
Achtergrond
Pedersen baseert haar onderzoek op de bijna 1.700 kinderen met leukemie die in heel Denemarken tussen 1968 en 2006 zijn vastgesteld. Zij betrekt bovengrondse hoogspanningslijnen met een spanning van 132-400 kilovolt in haar onderzoek en bepaalt voor alle betrokken kinderen de afstand van de dichtstbijzijnde hoogspanningslijn tot de woning waarin het kind bij geboorte woont.
De resultaten van Pedersen lijken ook in tegenspraak met onderzoeken die een samenhang vinden tussen de berekende of gemeten blootstelling aan magneetvelden in de buurt van hoogspanningslijnen en kinderleukemie. Pedersen heeft echter geen veldsterktes gemeten of berekend. Haar onderzoek past in de wisselende resultaten die onderzoeken op deze afstanden laten zien. Pedersen kan geen uitspraak doen over een mogelijk verhoogd risico dichtbij een hoogspanningslijn waar het magnetisch veld het hoogst is, bijvoorbeeld binnen 50 meter. Dat komt omdat geen van de kinderen met leukemie, die in de onderzoeksperiode van 38 jaar zijn geregistreerd, binnen 50 meter van een hoogspanningslijn woonde.
De resultaten van Pedersen lijken ook in tegenspraak met onderzoeken die een samenhang vinden tussen de berekende of gemeten blootstelling aan magneetvelden in de buurt van hoogspanningslijnen en kinderleukemie. Pedersen heeft echter geen veldsterktes gemeten of berekend. Haar onderzoek past in de wisselende resultaten die onderzoeken op deze afstanden laten zien. Pedersen kan geen uitspraak doen over een mogelijk verhoogd risico dichtbij een hoogspanningslijn waar het magnetisch veld het hoogst is, bijvoorbeeld binnen 50 meter. Dat komt omdat geen van de kinderen met leukemie, die in de onderzoeksperiode van 38 jaar zijn geregistreerd, binnen 50 meter van een hoogspanningslijn woonde.
Publicaties
- Pedersen C, Raaschou-Nielsen O, Rod N H, Frei P, Poulsen A H, Johansen C and Schütz J (2013) Distance from residence to power line and risk of childhood leukemia: a population-based case–control study in Denmark. Cancer Causes Control: DOI 10.1007/s10552-013-0319-5 (7 November 2013)
- Draper G, Vincent T, Kroll ME, Swanson J (2005) Childhood cancer in relation to distance from high voltage power lines in England and Wales: a case–control study. BMJ 330:1290–1292.
- Kennisbericht ‘Hoogspanningslijnen en kinderleukemie’ (1 september 2009), Kennisplatform EMV, Kennisbericht 2009-004.